மனிதனது பயணம் நீரில் இருந்து ஆரம்பித்து நீரிலேயே முடிகிறது. பன்னீர்க் குடத்தில் பிறக்கும் மனிதனின் வாழ்க்கை தண்ணீர்க் குடத்தில் முடிவடைகிறது. அதனால்தான் மனிதனுக்கும் நீருக்கும் இடையே உள்ள உறவுக்கு ஒரு ஆழமான வாழ்க்கை அர்த்தம் உண்டு என்கிறார்கள்.
நீர் எவ்வளவு சூடாக்கினாலும், இறுதியில் குளிர்வதையே நாடும். அது எவ்வளவு உயரத்திலிருந்தும் கீழே விழும் போது, பள்ளத்தை தேடி ஓடிவிடும். அதேபோல் மனிதனும் – கொதிக்கும் கோபத்தில் இருந்தாலும், கோபம் குறையும் போது உணர்வுகளின் குளிர்ச்சியை நாடுகிறான். உயர்ந்த பதவியில் இருந்தாலும், தன்னிலையறிந்து சாதாரண நிலைக்கு திரும்புகிறான். நீரின் இத்தகைய தன்மைகள் மனித வாழ்க்கையின் திரிபுகளையும் திருத்தங்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
மழையாகப் பிறக்கும் நீர், நதி ஆகி ஓடி, கடலுக்குச் சென்று, மீண்டும் மேகமாக மாறி புவிக்கு திரும்புகிறது. இது ஒரு சுழற்சி. அதுபோல வாழ்க்கையும். மனிதனின் உணர்வுகள் – மகிழ்ச்சி, வருத்தம், வெற்றி, தோல்வி – அனைத்தும் நிலையானவை அல்ல. அவை நேரம் போல் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். மழை வீழ்வதில் இன்பம் காணும் குழந்தையைப் போல, வாழ்க்கையின் அழகும் அதன் சிக்கல்களில்தான் உள்ளது.
நீர் விழும்போது, அது அழிவதில்லை. அது ஒரு அழகிய நிகழ்வு. வீழ்ந்தாலும் சிதைவில்லை. தன் வீழ்ச்சியையும் ஒரு அழகியலாக்கி, இசை எழுப்பி, அசைவு கொடுத்து, ஓவியம் ஆக்கி, உணர்ச்சி நிரம்பிய காட்சி ஆக்கி இருக்கிறது. அதுதான் நீர்வீழ்ச்சி. நீர்வீழ்ச்சி தன்னுடைய உறுதியான பராக்கிரமத்தால் பாறைகளை வெட்டுகிறது. அதுபோலவே, ஒரு மனம் உறுதியுடன் இருந்தால், வாழ்க்கையின் சோதனைகளையும் வெல்ல முடியும்.
நாம் பார்ப்பது வெறும் ஒரு இயற்கை நிகழ்வு அல்ல. அது ஒரு பாடம்.
வீழ்வது வீழ்ச்சி அல்ல – எழச் செய்யும் உந்துதல்” அதனால்தான் நீர்வீழ்ச்சியில் அழகு மட்டும் அல்ல அர்த்தமும் உள்ளது. நீரின் ஒவ்வொரு துமியும் பயனுக்காகவே விழுகிறது. ஒரு துமி பசுமைக்கு காரணம் ஆகிறது. ஒரு துமி உயிரினம் வளர்த்திடும். ஒரு துமி பசும்புல்லை பசுமையாக்கும். அதேபோல், நம் முயற்சி, நம் பயன்பாடு, நம் வீழ்ச்சி – அனைத்தும் ஒரு பயனுள்ள முடிவை ஏற்படுத்தக்கூடியவை. மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான எழுச்சி வெற்றி – தோல்விகளை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறோம் என்பதில்தான் இருக்கிறது.
“நீரினும் சீரியதோர் செல்வம் யாது?” என்று திருவள்ளுவர் கேட்டதிலேயே நீரின் பெருமை புரிகிறது. அதுபோல, மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வமும் – செரிமானமான, சமநிலை வாய்ந்த, அன்பும் அமைதியும் கொண்ட மனதில்தான் இருக்கிறது.
நாம் இயற்கையிடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது பல. நீர்வீழ்ச்சி என்பது வெறும் ஒரு சுற்றுலா காட்சி அல்ல. அது ஒரு வாழும் தத்துவம். அதன் ஒலியில் – உற்சாகம், அதன் அசைவில் – நம்பிக்கை, அதன் பெருக்கத்தில் – எழுச்சி. இவை அனைத்தும் நமக்கு எதிர்காலம் பற்றிய உறுதியை வழங்கும்.
மனிதன் விழும்போது சிதைக்கப்பட வேண்டியதில்லை. அவனும் நீர்போல விழலாம். ஆனால் விழும் ஒவ்வொரு தருணமும், அவனை மீண்டும் எழச் செய்யும் ஒரு பொன்னான வாய்ப்பாக இருக்க வேண்டும். வீழ்ச்சி என்பது முடிவல்ல – புதிய தொடக்கம்தான்.
நீர் இட்ட அடிச்சுவட்டில் பசுமை பூக்கும். அதேபோல் நம்முடைய பாதைகளிலும் உழைப்பு இருக்கும் போதுதான் வாழ்க்கையின் விளைவுகள் செழிப்பாக உருவாகும். வாழ்க்கை ஒரு நீர்வீழ்ச்சி – வீழ்வதில் அழகு, விழ்வதில் அர்த்தம். வாழ்வின் இசையை, நீரின் வீழ்ச்சியில் கேட்கக் கற்றுக்கொள்வோம்.
