இலங்கை, அதன் வளமான கலாச்சாரம் மற்றும் அமைதியான நிலப்பரப்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றது என்றாலும், பல ஆண்டுகளாகத் தீர்க்கப்படாத ஒரு ஆழமான சுகாதார மற்றும் சமூக சவாலை எதிர்கொண்டுள்ளது: தற்கொலை
வரலாறு காணாத பொருளாதார நெருக்கடி, சமூக அழுத்தங்கள் மற்றும் போரின் நீண்டகால உளவியல் வடுக்கள் காரணமாக, 2025ஆம் ஆண்டின் புள்ளிவிவரங்கள் குறிப்பாக இளம் வயதினரிடையே (15-29) தற்கொலை விகிதம் மீண்டும் கவலைக்கிடமான அளவில் உயர்வதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தற்கொலை என்பது அந்தத் தனிமனிதனோடு முடிந்துபோகும் ஒரு நிகழ்வு அல்ல; அது ஒரு பேரழிவு அலை போலப் பரவி, தற்கொலை செய்துகொண்டவரின் குடும்பம், உற்றார், உறவினர்கள், நண்பர்கள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த சமூக உறவுகள் மீதும் நிரந்தர உளவியல், சமூகவியல், மற்றும் நிதி சார்ந்த துயரச் சுமையை சுமத்துகிறது.
இந்தக் கட்டுரை, 2025ஆம் ஆண்டின் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் கள ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், இலங்கையில் இளையோர் தற்கொலையின் ஆழமான தாக்கத்தையும், இத்துயரத்தின் பிடியில் சிக்கிய குடும்பம், நண்பர்கள் மற்றும் சமூக உறவுகள் எதிர்நோக்கும் நீடித்த துன்பத்தையும், அதற்குத் தேவைப்படும் தேசிய அளவிலான தீர்வுகளையும் விரிவாக ஆராய்கிறது.
I. இலங்கை இளையோரின் தற்கொலைச் சுவடு: 2025 புள்ளிவிவரங்களின் அபாயம்
இலங்கையின் தற்கொலை விகிதம் பூச்சிக்கொல்லித் தடைக்குப் பிறகு குறைந்திருந்தாலும், சமீபத்திய பொருளாதார மற்றும் அரசியல் ஸ்திரமின்மையால், மனநலப் பாதிப்புகள் அதிகரித்துள்ளன.
தேசிய விகிதம்: 2022ஆம் ஆண்டு போலீஸ் தரவுகளின்படி, இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த தற்கொலை விகிதம் ஒரு லட்சத்திற்கு சுமார் 15 ஆக உள்ளது. இது தெற்காசியாவின் மிக உயர்ந்த விகிதங்களில் ஒன்றாகும். நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 8-10 மரணங்கள் தற்கொலையால் நிகழ்கின்றன.
இளம் பெண்கள் அபாயம் (17-25 வயது): 17 முதல் 25 வயதுக்குட்பட்ட இளம்பெண்களிடையே தற்கொலை விகிதம் ஒப்பீட்டளவில் மற்ற வயதுப் பிரிவுகளை விட அதிகமாக உள்ளது. திருமண வன்முறை, வரதட்சணை தொடர்பான அழுத்தங்கள், பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும் குடும்பப் பொருளாதாரச் சுமை ஆகியவை இவர்களிடையே பிரதான காரணிகளாக உள்ளன.
இளைஞர்களின் முக்கிய காரணங்கள்: 18-35 வயதுடைய இளைஞர்களிடையே வேலையின்மை, கடன்பிரச்சினைகள் (குறிப்பாக நுண்நிதிக் கடன்), உயர்கல்வியில் தோல்வி மற்றும் போதைப்பொருள் பாவனை ஆகியவை முக்கிய அபாயக் காரணிகளாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.
மாணவர்களின் மனநல ஆய்வு (2024 GSHS): 13-17 வயதுடைய பள்ளி மாணவர்களிடையே மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வு, சுமார் 18% மாணவர்கள் ஆழ்ந்த மனச்சோர்வு அறிகுறிகளைக் கொண்டிருப்பதையும், அச்சமூட்டும் விதமாக 15% மாணவர்கள் தற்கொலை பற்றி தீவிரமாகச் சிந்தித்திருப்பதையும் காட்டுகிறது.
இந்த புள்ளிவிவரங்கள், தற்கொலை என்பது தனிப்பட்ட மனநலப் பிரச்சினைகளிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், இலங்கையின் ஆழமான சமூக-பொருளாதார அழுத்தங்கள், குறிப்பாகப் பொருளாதார நெருக்கடி காலத்தில் உருவானது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.
II. தற்கொலைக்குப் பிந்தைய குடும்பத்தின் துயரம்,ஆழமான வடுக்கள்
ஒரு குடும்பத்தில் நிகழும் தற்கொலை, இழப்பை விடவும் மிக ஆழமான, சிக்கலான துயரத்தை விதைக்கிறது. இது ‘சிக்கலான துக்கம்’ (Complicated Grief) என மனநல அறிவியலில் அழைக்கப்படுகிறது.
- சிக்கலான உளவியல் தாக்கம்:
குற்ற உணர்வு மற்றும் பழிசுமத்துதல்: குடும்ப உறுப்பினர்கள், குறிப்பாகப் பெற்றோர் மற்றும் உடன்பிறப்புகள், “நான் ஏன் கவனிக்கவில்லை?”, “இதை நான் தடுத்திருக்கலாமே” என்ற தீவிர குற்ற உணர்வில் தவிக்கின்றனர். இந்த உணர்வு மற்ற வகை மரணங்களில் ஏற்படும் துயரத்தை விட மிகக் கடுமையானது. தற்கொலை செய்துகொண்டவரின் மரணத்திற்கு மற்றவர்களை அல்லது தற்கொலை செய்துகொண்டவரையே பழிசுமத்தும் போக்கு குடும்ப உறவுகளை மேலும் சிதைக்கிறது.
உளவியல் நோய்களின் அதிகரிப்பு: தற்கொலைக்குப் பிந்தைய துயரத்தை எதிர்கொண்ட குடும்ப உறுப்பினர்கள் மனச்சோர்வு, பதட்டம், தூக்கமின்மை மற்றும் அதிர்ச்சிக்குப் பிந்தைய மன அழுத்தக் கோளாறு (PTSD) ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படுவதற்கான அபாயம் மற்றவர்களை விட 50% அதிகமாக உள்ளது என ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இரண்டாம் நிலை தற்கொலை அபாயம்: குடும்பத்தில் ஒரு தற்கொலை நடந்தால், எஞ்சியிருக்கும் உறுப்பினர்கள், குறிப்பாகச் சகோதர/சகோதரிகள், தற்கொலை எண்ணங்கள் மற்றும் முயற்சி செய்வதற்கான அபாயம் இரண்டு முதல் மூன்று மடங்கு அதிகரிக்கிறது. இது உடனடி மற்றும் தீவிர மனநல ஆதரவின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.
உறவுகளில் விரிசல்: துக்கத்தை கையாளும் விதம் ஒவ்வொருவருக்கும் வேறுபடுவதால், குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே உணர்ச்சி ரீதியான இடைவெளிகள் ஏற்படுகின்றன. ஒருவர் அமைதியாகத் துக்கப்பட, மற்றவர் கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த வேறுபாடுகள் குடும்பப் பிணைப்புகளைத் தளர்த்தி, உறவுகளை முடக்கச் செய்கின்றன.
- பொருளாதாரச் சுமை:
வருமானம் மற்றும் எதிர்கால இழப்பு: இழக்கப்பட்ட நபர் குடும்பத்தின் வருமானம் ஈட்டுபவராகவோ அல்லது விரைவில் ஈட்டக்கூடியவராகவோ இருந்தால், குடும்பம் திடீர் நிதி நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. குறிப்பாகக் கடனில் தற்கொலைகள் நிகழும்போது, அக் கடன் குடும்பத்தின் மீது சுமத்தப்பட்டு, எஞ்சியவர்களை மேலும் நிதிச் சுமைக்குள் தள்ளுகிறது.
சிகிச்சைச் செலவு: துயரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பிற குடும்ப உறுப்பினர்களுக்குத் தேவைப்படும் உளவியல் ஆலோசனை, மனநல மருந்துகள் மற்றும் சிகிச்சைக்கான செலவுகள் குடும்பத்தின் நிதி ஆதாரங்களை மேலும் வற்றச் செய்கின்றன.
III. நண்பர்கள் மற்றும் சமூக உறவுகளின் துயரம்: கண்ணுக்குத் தெரியாத சோகம்
தற்கொலை என்பது குடும்பத்தை மட்டுமல்ல, நெருங்கிய நண்பர்கள் வட்டத்தையும், சமூகத்தின் பிற உறவுகளையும் ஆழமாகப் பாதிக்கிறது.
- நண்பர்களின் அதிர்ச்சி மற்றும் விரக்தி:
உளவியல் அதிர்ச்சி: இலங்கையில், இளைஞர்கள் தமது நண்பர்கள் மத்தியில் தங்கள் பிரச்சனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வது அதிகம். ஒரு நண்பரின் தற்கொலை, மற்ற நண்பர்களை அதிர்ச்சியிலும் விரக்தியிலும் ஆழ்த்துகிறது. அவர்கள் பெரும்பாலும் குற்ற உணர்வை (நானும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் அல்லது நான் ஏன் உதவவில்லை?) அனுபவிக்கின்றனர்.
நம்பிக்கையின்மை: இளம் வயதில் இத்தகைய இழப்பைச் சந்திப்பது, வாழ்க்கையின் மீதான அவர்களின் நம்பிக்கையைப் பாதிக்கலாம். “எதிர்காலம் நிச்சயமற்றது” அல்லது “இன்னொரு நண்பரும் இதைச் செய்யக்கூடும்” என்ற அச்சம் அவர்களின் மனதைப் பீடிக்கிறது.
சமூகத் தனிமைப்படுத்தல்: தற்கொலை செய்துகொண்டவரின் நண்பர்கள், மற்றவர்களால் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டு அல்லது விலக்கி வைக்கப்படலாம். இது அவர்களின் சொந்த துயரத்தை மறைக்கவோ அல்லது தனிமையில் துக்கப்படவோ வழிவகுக்கிறது. நண்பர்களுக்கான ஆதரவுக் கட்டமைப்புகள் (Peer Support) இல்லாதது இலங்கையின் கிராமப்புறங்களில் ஒரு பெரிய பிரச்சினையாக உள்ளது.
- சமூக உறவுகளின் பாதிப்பு மற்றும் களங்கம்:
சமூக களங்கம் (Stigma): இலங்கையின் சமூக-பண்பாட்டு சூழலில் தற்கொலை மரணம் ஒரு தீராத களங்கமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இது குடும்பம் மற்றும் உறவினர்களுக்குச் சமூகத்தின் முன் கூச்சத்தையும் வெட்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. இதன் விளைவாக, அக்குடும்பம் சடங்குகள், பண்டிகைகள் மற்றும் சமூக நிகழ்வுகளிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்படலாம்.
பழிவாங்கும் மற்றும் வதந்திகளின் சுழற்சி: தற்கொலைக்கான காரணம் குறித்து உறவினர்கள் மற்றும் சமூகத்தில் வதந்திகள் பரவுவது இயல்பானது. “அவர்கள் குடும்பத்தில்தான் கோளாறு”, “காதல் தோல்விக்குக் காரணம் யார்?” போன்ற பேச்சுக்கள் எஞ்சியிருக்கும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் துயரத்தை மேலும் தீவிரமாக்குகின்றன.
உறவினர்களுக்கிடையேயான உறவுகள்: தற்கொலைக்குப் பிந்தைய விசாரணைகள் மற்றும் பழிசுமத்தும் போக்குகள், நெருங்கிய உறவினர்களுக்கிடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்துகின்றன. நீண்டகால உறவுகளும், பரம்பரை பிணைப்புகளும் சிதைவடைகின்றன.
IV. தீர்வு நோக்கிய நகர்வு: தடுப்பரண்களை நிறுவுதல்
இலங்கையில் இளையோர் தற்கொலையின் சங்கிலித் தொடரை உடைப்பதற்கும், பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்கள் மற்றும் நண்பர்களின் துயரத்தைக் கையாள்வதற்கும் ஒரு விரிவான தேசிய மனநல உத்தி தேவைப்படுகிறது.
அ) மனநலச் சேவைகளை அணுகக்கூடியதாக்குதல்:
பாடசாலை ஆலோசனை: பாடசாலை மற்றும் பல்கலைக்கழக மட்டங்களில் தகுதியான உளவியல் ஆலோசகர்கள் (Counsellors) கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும். 2024 GSHS ஆய்வு முடிவுகள் மனநலச் சேவைகளின் தேவை பள்ளி மட்டத்தில் அதிகமாக இருப்பதைக் காட்டுகிறது.
தற்கொலை தடுப்பு உதவி எண்கள்: 24/7 செயல்படக்கூடிய, இலவச மற்றும் நம்பிக்கைக்குரிய தற்கொலைத் தடுப்பு உதவி எண்களை (Helplines) நாடு முழுவதும் உள்ளூர் மொழிகளில் வலுப்படுத்த வேண்டும்.
ஆ) களங்கத்தை நீக்குதல் மற்றும் விழிப்புணர்வு:
ஊடகத்தின் பொறுப்பு: ஊடகங்கள் தற்கொலை தொடர்பான செய்திகளைப் பொறுப்புடன் கையாள வேண்டும். தற்கொலை முறைகளை விவரிப்பதைத் தவிர்க்கவும், மாறாக, உதவி பெறக்கூடிய ஆதாரங்களை (Helplines) முன்னிலைப்படுத்தவும் உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
சமூக மனநலக் கல்வி: கிராம மட்டங்களில் மனநலச் சேவைப் பணியாளர்கள் மூலம் (Field Workers) மனநலப் பிரச்சினைகள் குறித்து விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, சிகிச்சை பெறுவது இயல்பானது என்ற புரிதலை உருவாக்க வேண்டும்.
இ) தற்கொலைக்குப் பிந்தைய ஆதரவு (Postvention):
துயரக் குழுக்கள்: தற்கொலை இழப்பைச் சந்தித்த குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுக்காக பிரத்தியேகமான ஆதரவுக் குழுக்களை (Support Groups for Suicide Survivors) நிறுவ வேண்டும். இக்குழுக்கள் துயரத்தில் இருக்கும் நபர்கள் தங்கள் உணர்வுகளைப் பாதுகாப்பான இடத்தில் பகிர்ந்து கொள்ள உதவுகின்றன.
பள்ளி அளவிலான தலையீடு: ஒரு மாணவர் தற்கொலை செய்துகொண்டால், அப் பள்ளியில் எஞ்சிய மாணவர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும் உடனடியாக உளவியல் ஆதரவு மற்றும் ஆலோசனைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.
ஈ) சமூக-பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை:
இளைஞர்கள் மத்தியில் நம்பிக்கையின்மையைக் குறைப்பதற்கும், தற்கொலை அபாயத்தைக் குறைப்பதற்கும் பொருளாதார மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும். கடனினால் ஏற்படும் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்க நுண்நிதிக் கடன் தொடர்பான கொள்கைகளைச் சீர்திருத்த வேண்டும்.
உயிரை நேசிக்கும் சமூகம்
இலங்கையில் இளம் வயதினரின் தற்கொலைகள் ஒரு தனிப்பட்ட இழப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் இதயத்தில் உருவாகும் ஒரு ஆழமான காயம். 2025ஆம் ஆண்டின் புள்ளிவிவரங்கள் எச்சரிக்கை மணியை ஒலிக்கச் செய்கின்றன. குடும்பங்கள், நண்பர்கள் மற்றும் சமூக உறவுகள் அனுபவிக்கும் இந்த நீடித்த துயரத்தைப் போக்குவதற்கு, நாம் வெறும் வருத்தத்தை மட்டும் தெரிவிக்காமல், செயலில் இறங்க வேண்டும்.
நமது இளைஞர்களின் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் மதிப்பு உண்டு. தற்கொலைகளைத் தவிர்ப்பது மற்றும் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பது ஆகிய இரண்டையும் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கடமையாகக் கருதி, உயிரை நேசிக்கும் ஒரு சமூகமாக இலங்கை தன்னை மாற்றியமைக்க வேண்டும்.
