தமிழரின் பண்பாட்டையும் அடையாளத்தையும் தாங்கும் தமிழ்மொழி

தமிழ்மொழி என்பது ஒரு மொழி மட்டுமல்ல அது தமிழரின் வாழ்வியல் வடிவம், ஓர் உயிர்துடிப்பு, தலைமுறைகளை இணைக்கும் பாலம், மரபை பாதுகாக்கும் வேர்வளையம். உலகில் தொன்மை வாய்ந்த மொழிகள் பல இருந்தாலும், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தொடர்ச்சியாகப் பேசப்பட்டு, இலக்கிய, கலாச்சார, தத்துவ, அரசியல், சமூக துறைகளில் தடம் பதித்து வந்த ஒரு மொழி என்றால் அது தமிழ் மட்டுமே. சங்ககால இலக்கியங்கள் முதல் நவீன கலை, அறிவியல், தொழில்நுட்பம் வரை, தமிழ்மொழி மனித வாழ்வின் அனைத்து உச்சங்களையும் கீழ்மைகளையும் பதிவு செய்தும், தாங்கியும், மனிதகுலத்திற்கு பரிசளித்தும் வருகிறது. தமிழரின் அடையாளம் என்ற சொல் பேசப்படும் பொழுது முதலில் மனதில் தோன்றுவது அவர்களின் மொழியே காரணம், தமிழில் மறைந்திருக்கும் வரலாறு, தத்துவம், வாழ்வியல் நெறிகள், உணர்ச்சிகள் ஆகியவை அவர்களின் பண்பாட்டின் பிரதிபலிப்புகளாக விளங்குகின்றன.

தமிழின் எழுத்தமைப்பு உலக மொழிகளில் தனித்துவமான அறிவியல் வளம் கொண்டது. உயிரெழுத்துகள் உயிரினை குறிக்கும் விதமும், மெய்எழுத்துகள் வலுவையும் அடையாளப்படுத்தும் விதமும் தமிழின் எழுத்து வடிவமைப்பு இயற்கையின் ஒலியியல் ஒழுங்குகளைப் பின்பற்றுகிறது. ஒவ்வொரு எழுத்திலும் இசை உள்ளது; ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உணர்ச்சி உள்ளது; ஒவ்வொரு வரியிலும் வரலாறு உள்ளது. ‘அ’ என்ற எழுத்திலிருந்து அதன் அங்குலப்படிகள் அனைத்தும், தமிழ் மொழியில் ஒலி, உச்சரிப்பு, பொருள், உணர்வு ஆகியவற்றை சமச்சீராக இணைத்து ஒரு ஒற்றுமையான மொழிவரலாற்றை உருவாக்குகின்றன. இதுவே தமிழை அழகாக்குவதோடு மட்டுமல்ல, அறிவியல் ரீதியாகவும் வலிமை வாய்ந்த மொழியாக மாற்றுகிறது.

தமிழர் பண்பாடு என்பது பல ஆயிர ஆண்டுகளாக உருவெடுத்து வந்த கலாச்சாரங்களின் சங்கமம். இந்த பண்பாட்டின் ஒவ்வொரு கூறும் தமிழ்மொழி வழியே தலைமுறைகள் தாண்டி பரவியது. தமிழ் மக்கள் வாழ்ந்த பண்டைய சங்க காலத்தில் இயற்கை நெருக்கடி, சமூக ஒழுக்கம், மனித உறவுகள், காதல், வீரியம், சமூகநலம் போன்றவை அனைத்தும் இலக்கியங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. குறுந்தொகை, நற்றிணை, ஐங்குறுநூறு, அகநானூறு போன்றவை தமிழரின் மனசாட்சியையும், வாழ்க்கை முறையையும், பண்பாட்டு தத்துவத்தையும் அந்தந்த காலத்தில் எப்படித் தாங்கியிருக்கின்றன என்பதைச் சாட்சியமாக காட்டுகின்றன. அந்தக் காலத்தில் தமிழின் தூய்மையான சொற்கள் மனித உணர்வுகளை எவ்வளவு நுணுக்கமாகப் பிரதிபலித்தனவோ, இன்று கூட அதே நுட்பம், அதே கண்ணியம், அதே அழகு தமிழ்மொழியில் திகழ்கிறது.

தமிழரின் அடையாளம் என்பது அவர் பேசும் மொழியுடனும், அவர் பின்பற்றும் பண்பாட்டுடனும், அவர் பேணும் பாரம்பரியத்துடனும் பின்னிப் பிணைந்த ஒன்று. கலை, இசை, நடனம், இலக்கியம், கட்டிடக்கலை, திருவிழாக்கள், மரபுகள் அனைத்தும் தமிழின் வழியே தமிழரின் உள்ளத்தில் பதிந்து நிற்கின்றன. கோயில் கட்டிடக்கலையில் காணப்படும் கலைப்பண்பும், ஓலைச்சுவடிகளில் பாதுகாக்கப்பட்ட மருத்துவமுறை அறிவும், சங்க இலக்கியத்தில் பேசப்படும் தனிப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் மரபுகளும்டதமிழ்மொழியால் தாங்கப்பட்ட பண்பாட்டு பகடங்கள். மழலையின் முதல் சொல் ‘அம்மா’ என்று ஒலிக்கும் முதல் நொடியிலிருந்து இறுதி வரை மனிதன் அனுபவிக்கும் உணர்ச்சிகள் அனைத்தையும் தாய்மொழி தான் வடிவமைக்கிறது. அதேபோல், தமிழர் உலகின் எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் அவரின் உள்ளத்தில் உள்ள தமிழ் ஒசை அவரை எளிதில் அடையாளப்படுத்தித் தருகிறது. ஏனெனில் தமிழ் என்பது தமிழரின் உண்மை முகம்.

பண்டைய காலங்களில் சமூக ஒழுக்கம், மனிதநேயம், விருந்தோம்பல், அன்பு, பாசம், வீரம், பரிவு ஆகியவற்றை தமிழ்மொழி மிக நுட்பமாக எடுத்துரைத்தது. “யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்” என்ற வரி உலக மனிதருக்கும் தாய்மொழி கூறும் ஒற்றுமை உணர்வின் மிகப் பெரிய எடுத்துக்காட்டு. மனிதன் எங்கிருந்தாலும் எல்லோரும் சகோதரர்களே என்ற வாழ்வியல் தத்துவம் தமிழில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகக் கூறப்பட்டு வருகிறது. இது தமிழ் பண்பாட்டின் மேன்மையும், மனிதநேயத்தின் உச்சமும் என்பதை உணர்த்துகிறது. அதுபோல், “அன்பே சிவம்” என்ற கருத்து காதல் என்ற ஒன்றை மட்டும் குறிக்காமல், அனைத்து மனிதர்களிடமும் காணப்படும் பரிவு, உதவி, அருள், பக்தி போன்றவற்றின் அடிப்படையான சக்தியை விளக்குகிறது. இதெல்லாம் மொழியின் அழகு மட்டுமல்ல, தமிழரின் வாழ்க்கையில் மொழி வகிக்கும் ஆழ்ந்த இடத்தைக் காட்டும் அடையாளங்கள்.

தமிழ்மொழி அறிவியலிலும், மருத்துவத்திலும், வானியல், கணிதம், மரபியல் அறிவு, நெறிமுறைகள் உள்ளிட்ட பல துறைகளில் பங்களித்து வந்துள்ளது. சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படும் தாவரவியல், விலங்கியல், கடலியல் அறிவு இன்று கூட ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது. பெரும்பாலும் தமிழ் மக்கள் இயற்கை நடத்தை, காலநிலை மாறும் முறைகள், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு போன்றவற்றில் தமிழில் இருந்த பழைய அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல்பட்டனர். இதனால், தமிழரின் வாழ்க்கை இயற்கையோடு இணைந்ததாய், சுற்றுச்சூழலுக்குக் காப்புக்கவசமாக அமைந்தது.

தமிழ்மொழி மரபுவழிப் பண்பாட்டையும் நவீன உலகையும் இணைக்கும் பொற்கொடி. இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப உலகிலும் தமிழ் தனது அடையாளத்தை இழக்காமல், வலிமையாகத் திகழ்கிறது. இணையம், தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு போன்ற துறைகளில் கூட தமிழ் பயன்பாடு அதிகரித்து வருகிறது. மின்னூல்கள், இணையக்கல்வி, சமூக ஊடகங்களில் தமிழ் எழுத்துகளின் பயன்பாடு நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வருகிறது. இது தமிழ் மொழியின் வாழ்வு மட்டும் அல்ல, அதன் வளர்ச்சியையும் காட்டுகிறது. ஒரு மொழி தனது தனித்துவத்தையும் வேர்களையும் காப்பாற்றிக் கொண்டாலேயே உலக முன்னேற்றத்தில் கலந்து கொள்ள முடியும் என்பதற்கான மிகப் பெரிய எடுத்துக்காட்டு தமிழே.

தமிழர் எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும், அவர்கள் மொழியே அவர்கள் அடையாளத்தைத் தாங்கி நிற்கிறது. ஒரு தமிழ் சொல் கூட ஒரு தமிழரின் உள்ளத்தில் வேர் பிடிக்கக்கூடிய வல்லமை கொண்டது. அன்னையின் தாலாட்டு, காதலனின் பரிவு, நண்பனின் ஊக்கம், வீரனின் உறுதி, தந்தையின் கட்டளை என எதிலும் தமிழ் மறைந்திருக்கிறது. இதனைத் தான் ‘மொழி’ என்ற சொல்லால் மட்டும் விவரிக்க முடியாது; அது ஒரு உயிர்மொழி, ஒரு உணர்ச்சி, ஒரு வரலாறு, ஒரு பண்பாடு, ஒரு வாழ்க்கை.

இதனால் தான் தமிழ்மொழி தமிழரின் அடையாளம் மட்டுமல்ல அது தமிழரின் சுவாசம.; இந்த சுவாசம் தலைமுறைகளைத் தாண்டி வரும் மரபையும், தமிழரின் மனிதநேயத்தையும், காதலையும், கலாச்சாரத்தையும் பாதுகாக்கிறது. தமிழ்மொழி வாழும் வரை தமிழர் வாழ்வார்; தமிழர் வாழும் வரை தமிழ்மொழி நிலைக்கும். தமிழ் என்பது சொற்களின் சேகரமாக அல்ல அது தமிழரின் இதய துடிப்பாகவும், பல நூற்றாண்டுகளாக வளர்ந்த பண்பாட்டின் உயிராகவும் விளங்கும் தாய்மொழி.

                           
தமிழரின் பண்பாட்டையும் அடையாளத்தையும் தாங்கும் தமிழ்மொழி – கவிதை

தமிழின் எழுத்தெலாம் உயிர்த்துளி பொங்கும் மழையாக,
தாயின் தாலாட்டில் பிறந்த நெஞ்சத் துடிப்பாக்
வேரோடு வளர்ந்த பழங்காலக் கனவுகளின் நிழலாக,
வெண்பா ஓசையில் ஓடும் நம் நெஞ்சின் இசையாக.

கல்லறைமேல் எழுதின வார்த்தையையும் உயிர்ப்பிக்கும் மொழி,
காதல் முதல் வீரக்காவியம் வரை தாங்கும் கேள்விமொழி;
காற்சிலம்பு சிணுங்கும் ஓசையிலும் தமிழ் தன் மணம்,
காலத்தைக் கடக்கும் காவியமாக காத்திருக்கிறது நம் மனம்.

முதுமையான சங்கத்தின் சான்றுகள் சொல்லும் மரபாக,
மூதாதையர் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நெறியையும் பொருளாக்
அன்பின் அணுவிலும் எழுதிய தத்துவமாக,
அடியெடுத்து வைக்கும் பிள்ளையின் முதல் சொல்லாக.

உலகம் முழுதும் வாழும் தமிழரின் அடையாளம்,
உயிரோடு நின்று பேசும் மொழியின் நெஞ்சழகும் நிழலும்;
கடலோடும், காற்றோடும் பயணம் செய்த பண்பாட்டின் பூமரம்,
காலம் கரைத்தாலும் வாடாத நறுமணத்தால் நிறைந்த மரபின் சிவந்த கருமரம்.

நாடெங்கும் நம் சொந்தம் என உறவுகளை ஏந்தும் மொழி,
நாட்டை கடந்தும் நெஞ்சை தழுவும் இனிய எழுத்தொலி;
எத்தனை மாற்றங்கள் வந்தாலும் வாழ்வில் நிலைபெறும்,
எங்கள் அடையாளத்தை என்றும் காப்பாற்றி நிற்கும்.

தமிழே! நீ இல்லாமல் தமிழன் என்பதே இல்லை,
நீயே நம் வேரும், வாழ்வும், உயிரும், அடையாளம்
உன்னைப் பேசும் காலம் முடியும் வரை நிற்கும் நம் பெருமை,
உலகம் முழுதும் ஒலிக்கும் தமிழின்மீது விளங்கும் மகிமை.