தமிழ்மொழி வெறும் பேச்சுக்கான கருவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு பண்பாட்டுப் பேழை, கலைகளின் உறைவிடம். அன்னைத் தமிழை ஒரு உருவகமாகப் பார்க்கும்போது, அவள் வெறும் சிலையாகத் தெரிவதில்லை. காலத்தால் அழியாத காப்பியங்களை அணிகலன்களாகத் தரித்து நிற்கும் ஒரு பேரழகியாகவே நம் முன்னோர் அவளைக் காண்கின்றனர். ஐம்பெருங்காப்பியங்கள் என்று போற்றப்படும் சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவகசிந்தாமணி, வளையாபதி மற்றும் குண்டலகேசி ஆகிய ஐந்தும் தமிழ்த்தாயின் உடலோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ள உயரிய அடையாளங்கள்.
அன்னைத் தமிழின் அடித்தளமாக, அவளது திருப்பாதங்களை அலங்கரிப்பது இளங்கோவடிகள் அருளிய சிலப்பதிகாரம். கண்ணகியின் நீதிக்காக எழுந்த அந்தச் சிலம்பின் குரல், தமிழின் முதல் காப்பியம் என்ற பெருமையுடன் அவளது பாதங்களுக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது. ஒரு காப்பியமே காலணியாக மாறித் தமிழின் நடையை உறுதிப்படுத்துவது உலக இலக்கியங்களில் காணக் கிடைக்காத அதிசயம்.
தமிழ்த்தாயின் கைகளைச் சிங்காரிப்பவை வளையாபதி எனும் காப்பியம். பெண்ணின் கைகளுக்கு வளையல்கள் எப்படி அழகைத் தருகின்றனவோ, அப்படியே வளையாபதி தமிழின் இலக்கியப் பரப்புக்கு வனப்பைத் தருகிறது. இன்று முழுமையாகக் கிடைக்காத போதிலும், அதன் எஞ்சிய பாடல்கள் தமிழின் ஆபரணமாகத் திகழ்கின்றன.
அதேபோல், அவளது காதுகளில் அறிவின் சுடராகத் தொங்குவது குண்டலகேசி. நாகுத்தனாரால் இயற்றப்பட்ட இந்நூல், தர்க்க ரீதியான விவாதங்களையும் அறிவார்ந்த சிந்தனைகளையும் தமிழ்த்தாயின் செவிகளுக்கு அணிகலனாகச் சூட்டியுள்ளது.
தமிழ்த்தாயின் கருணைக்குச் சான்றாக அவளது திருக்கைகளில் ஏந்தியிருப்பது மணிமேகலை எனும் அட்சய பாத்திரம். பசிப்பிணி போக்கும் அறத்தின் அடையாளமான மணிமேகலா தெய்வம் அளித்த அந்தப் பாத்திரம், தமிழினம் காலங்காலமாகப் போற்றி வரும் ஈகைக் குணத்தைக் குறிக்கிறது. சீத்தலைச் சாத்தனாரின் இந்த அறம் சார்ந்த காப்பியம் தமிழ்த்தாயின் மேன்மைக்கு மகுடம் வைக்கிறது.
இறுதியாக, அவளது திருமுடியில் ஒளிவீசும் சிந்தாமணியாகத் திகழ்வது திருத்தக்க தேவரின் சீவகசிந்தாமணி. செல்வம், காதல், துறவு என வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளையும் நுட்பமாகப் பேசும் இந்நூல், தமிழ்த்தாயின் தலையில் சூட்டிய மணிமுடியாகத் திகழ்கிறது.
இவ்வாறு பாதத்தில் சிலம்பும், கையில் வளையலும், காதில் குண்டலமும், கையில் அட்சய பாத்திரமும், தலையில் சிந்தாமணியும் தரித்து நிற்கும் தமிழ்த்தாய், உலக மொழிகளுக்கு எல்லாம் தாயாகத் திகழ்கிறாள். இந்த ஐம்பெருங்காப்பியங்களும் வெறும் நூல்கள் அல்ல; அவை தமிழின் உயிர்நாடி. இவற்றைப் போற்றுவதும், அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதும் ஒவ்வொரு தமிழனின் கடமையாகும்.
