“இயலாமை என்பது உடலிலில்லை, அது எண்ணத்தில்தான் உள்ளது” என்ற பொன்மொழிக்கு ஏற்ப, இன்றைய உலகம் மாற்றத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. விசேட தேவையுடைய மாணவர்கள் என்பவர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் குறைந்தவர்கள் அல்ல, மாறாக அவர்கள் மாற்றுத்திறன் கொண்டவர்கள். ஒரு காலத்தில் வீட்டுக்குள்ளேயே முடக்கி வைக்கப்பட்ட இந்த முத்துக்கள், இன்று கல்வியறிவு மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பத்தின் துணையோடு சமுத்திரத்தை ஆளத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இவர்களது எதிர்காலம் என்பது வெறும் வாழ்வாதாரம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமூகத்தின் முதிர்ச்சியை அளவிடும் தராசாகவும் அமைகிறது.
மாறிவரும் கல்விச் சூழலும் உள்ளீர்ப்புக் கல்வியும்.
விசேட தேவையுடைய மாணவர்களின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் முதல் படி ‘உள்ளீர்ப்புக் கல்வி’ (Inclusive Education) ஆகும். சாதாரண மாணவர்களோடு இவர்களையும் இணைத்து கற்பிக்கும் முறை, இவர்களிடையே “நாங்களும் சமூகத்தின் ஒரு அங்கமே” என்ற நம்பிக்கையை விதைக்கிறது. நவீன கல்வி முறையில் இவர்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட பிரத்யேக பாடத்திட்டங்கள் மற்றும் மதிப்பீட்டு முறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இது இவர்களுக்கு மன அழுத்தமில்லாத கற்றல் சூழலை உருவாக்கி, உயர்கல்வியை நோக்கி இவர்களைத் தடையின்றி பயணிக்க வைக்கிறது.
தொழில்நுட்பம் வழங்கும் மந்திரக் கோல்.
விசேட தேவையுடைய மாணவர்களின் எதிர்காலத்தை பிரகாசமாக்குவதில் நவீன தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு அளப்பரியது.
பார்வைச் சவால் உள்ளவர்களுக்கு: திரையை வாசிக்கும் மென்பொருட்கள் (Screen Readers) மற்றும் பிரெய்லி தட்டச்சு வசதிகள் உலக அறிவை அவர்கள் விரல் நுனிக்குக் கொண்டு வந்துள்ளன.
செவிப்புலன் சவால் உள்ளவர்களுக்கு: சைகை மொழியை உரையாக மாற்றும் செயலிகள் மற்றும் நவீன செவிப்புலன் கருவிகள் தொடர்பாடல் தடையை உடைத்துள்ளன.
உடல் இயக்க சவால் உள்ளவர்களுக்கு: செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மூலம் இயங்கும் சக்கர நாற்காலிகள் மற்றும் குரல் வழி கட்டளைக் கருவிகள் அவர்களைச் சுதந்திரமாக இயங்க வைக்கின்றன.
இந்தத் தொழில்நுட்பப் புரட்சி, இம்மாணவர்களை மற்றவர்களிடம் தங்கியிருக்கும் நிலையிலிருந்து மாற்றி, சுயசார்புள்ளவர்களாக மாற்றுகிறது.
வேலைவாய்ப்பில் புதிய கதவுகள்.
முற்காலத்தில் விசேட தேவையுடையோருக்கான வேலைவாய்ப்பு என்பது கைவினைப் பொருட்கள் செய்வதோடு நின்றுவிட்டது. ஆனால் இன்று கணினித்துறை, வங்கித்துறை, கலை மற்றும் ஊடகத்துறை என அனைத்துத் துறைகளிலும் இவர்கள் தடம் பதித்து வருகின்றனர். பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் (MNCs) ‘பன்முகத்தன்மை மற்றும் உள்ளடக்கம்’ (Diversity and Inclusion) என்ற கொள்கையின் கீழ் இவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. குறிப்பாக, வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்யும் (Work From Home) வசதி இவர்களுக்குப் பெரிய வரப்பிரசாதமாக அமைந்துள்ளது. இவர்களது பொறுமை, விடாமுயற்சி மற்றும் ஒருமுகப்படுத்தும் திறன் ஆகியவை நிறுவனங்களின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கின்றன என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
சமூகக் கண்ணோட்டத்தில் ஏற்பட வேண்டிய மாற்றம்.
விசேட தேவையுடைய மாணவர்களின் எதிர்காலம் என்பது வெறும் சலுகைகளை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல, அது அங்கீகாரத்தைச் சார்ந்தது. சமூகம் இவர்களைப் பரிதாப உணர்வுடன் (Sympathy) பார்ப்பதை விடுத்து, சமத்துவ உணர்வுடன் (Empathy) பார்க்க வேண்டும். இவர்களுக்கான பௌதிகத் தடைகளான சரிவுப் பாதைகள், விசேட போக்குவரத்து வசதிகள் போன்றவற்றை உருவாக்குவது அரசாங்கத்தின் கடமை மட்டுமல்ல, அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் சமூகப் பொறுப்பாகும். சமுதாயம் இவர்களைக் கொண்டாடும் போது, இவர்களது எதிர்காலம் தானாகவே ஒளிபெறும்.
உளவியல் பலமும் தன்னம்பிக்கையும்.
எந்தவொரு சவாலையும் எதிர்கொள்ளும் மனதிடம் இம்மாணவர்களுக்கு மிக அவசியம். இதற்குக் குடும்பத்தின் ஆதரவு மிக முக்கியமானது. “உன்னால் முடியும்” என்று பெற்றோர் கொடுக்கும் சிறு ஊக்கம், அவர்களை இமயமலையின் உச்சிக்குக் கூட அழைத்துச் செல்லும். தோல்விகளைக் கண்டு துவளாமல், தங்களது பலவீனத்தையே பலமாக மாற்றிக் கொள்ளும் மனப்பக்குவம் இவர்களது எதிர்கால வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும்.
விசேட தேவையுடைய மாணவர்கள் என்பவர்கள் வானத்தில் மின்னும் துருவ நட்சத்திரங்கள் போன்றவர்கள். அவர்களுக்குச் சரியான வாய்ப்புகளும், தடைகளற்ற சூழலும், அன்பான அங்கீகாரமும் கிடைத்தால், அவர்கள் தொட முடியாத சிகரங்களே இல்லை. சவால்களைத் தகர்த்து, சாதனைகளைச் சரித்திரமாக்கும் வல்லமை கொண்ட இம்மாணவர்களின் எதிர்காலம், மிகச் சிறந்த ஒரு மறுமலர்ச்சியை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அவர்களின் கரங்களைப் பற்றிக் கொள்வது மட்டுமல்ல, அவர்களது கனவுகளுக்குச் சிறகுகள் கொடுப்பதே ஆகும்.
